Deze babysite is een onderdeel van groeimee.nl
Maak zelf een gratis babysite | inloggen
Norah en Sophie

Norah loopt

Norah loopt

Een paar pasjes nog maar, maar Norah loopt van mama naar oma en weer terug. De zusjes Pasveer konden al samen spelen, samen op een bankje staan in de tuin en op de ramen slaan om aandacht te trekken. Ze konden al samen plezier maken onder de douche en samen een bende maken van de kamer. Ze konden al samen gezichten met stift bewerken (toegegeven, dat was meer het idee van Sophie dan van Norah) en samen stil zijn op het moment waarop papa en mama dat ontdekten. Ze konden al samen opkijken met dezelfde blik in hun ogen. Ze konden samen met een driewieler een tocht door de tuin maken en samen spelen op het kleed. Nu begint de tijd, waarin ze samen de wereld kunnen gaan ontdekken.

Wow

Dat is zo leuk om mee te maken. Een tijdje geleden stond papa in de tuin. Norah liep nog niet, maar Sophie kon al op haar loopfiets. Ze kon het pad achter het huis uit fietsen. En mocht dat ook. Maar.... "Sophie... je mag niet van het voetpad af. Beloof je dat je niet van het pad af gaat? En zeker niet de weg op gaan. De weg is gevaarlijk." Ja papa, ja mama, klinkt het dan. En dan zie je die grote meid gaan. Vlot spurt ze op haar fietsje. Haar zus in de tuin achterlatend.

Norah is nog niet zo ver


Maar dat duurt nu niet lang meer. Als je kunt lopen, dan wordt je wereld groter. En de wereld is groot en Norah kruipt de wereld in met grote ogen. Ogen die je aan kunnen staren. Ogen die je laten zien hoe Norah de wereld observeert en hoe ze al snel weet wat ze wil.

Norah kijkt en wijst. Met haar vinger in de verte. Ze zegt niets, maar haar blik en vinger spreken boekdelen. Ik wil.... En als ze het niet krijgt, dan staat papa en mama wat te wachten. Norah weet wat ze wil en hoe ze dat moet krijgen. Daarvoor hoeft ze niet te leren lopen.

Twee meiden, dubbel plezier

Norah en Sophie. Zoals zij zijn wil je er nog wel twee. Het huis is te klein, je aandacht schiet te kort, maar van deze meiden krijg je nooit genoeg. Op momenten waarop je er zelf even doorheen zit hoef je maar naar ze te kijken, ze even vast te houden en je vergeet jezelf.

Vanavond weer... even dat moment waarop de slaap het laat afweten. En dan niet praten maar zwijgen en gewoon even een lang moment stevig vasthouden. Laten weten dat je er bent. Even vasthouden en dan zeggen "ik hou van je" en je realiseren dat je dat ook echt doet. Een kus en welterusten en de rust om eindelijk weer eens een verhaaltje te schrijven.


1 reactie

oma Jacomien schrijft:

Hallo lieve meiden, dus jij Norah kunt nu ook de wereld gaan verkennen en dat zul je zeker gaan doen. Ja je ziet jou vaak denken/kijken en dan denk ik wat gaat er in dat koppie om. zondag zien we jullie weer op Sophie haar verjaardag. groetjes en tot dan, liefs oma Jacomien en de groetjes ook van opa Marcel

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit babyverhaal.

naam *
bericht *
   Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Oktober/November 2012

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: